Роднае слова

Сярэдняя: 4.3 (24 галасоў)
Пад казачным дубам над Нёманам сiнiм хлапец прызнаваўся ў каханi дзяўчыне. I рэхам той шэпт адгукаўся мiж гаю: ...Кахаю, кахаю... Я чула пяшчотнае, шчырасцi поўнае, маё, беларускае, роднае, кроўнае, такое раптоўнае, такое чароўнае. Такое ласкавае, цёплае, чыстае, як сонца, агнiстае, як Нёман празрыстае, як казка, былiна, як песня, жаданае, дагэтуль зусiм у жыццi не пазнанае, вясновае слова ад шчырага сэрца. Яно празвiнела над хвалямi ў рэчцы. вятрыска шаптаў яго з лiсцем мiж гаю: ...Кахаю, кахаю... Шапталi яго сенажаць i дуброва, людзьмi перачутае, некаму новае, адзiнае, дзiўнае, светлае слова - кахаю... кахаю... Кахаю... Люблю... Беларускаму краю бясконца я слова "люблю" паўтараю.Nike Air Force

Іншыя вершы