САНЕТ

Сярэдняя: 2.6 (5 галасоў)
Я счуў, як жалілася мова, Калі ў таемнай глыбіні Яна ў пакутах і агні Святое нараджала слова. І быў яе не зорным шлях Да нашых сэрцаў скамянелых, Да рук, што сціснулі няўмела Наш бел-чырвона-белы сцяг... Калі настрой чарнее ўраз, Мяне гаўдаюць без абраз Слоў родных зорачкі жывыя. Як быццам бы жадаюць мне, Каб я скрозь наледзь на акне Пачуў напевы веснавыя. adidas